Thet Paing Writes

  ဒီအိမ်ကနေ ကျွန်မ ထွက်သွားနိုင်မဲ့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းကတော့ လက်ထိပ် တန်းလန်းနဲ့ ထွက်သွားရမယ်ဆိုတာပါပဲ။ ဟုတ်တယ်။ အပေါ်ထပ်က ကိစ္စ တွေကို သူတို့ မြင်သွားရင် သူတို့ ကျွန်မကို ဖမ်းကြတော့မှာ သေချာတယ်။ ကျွန်မလို လူမျိုးကို ဘယ်သူက ယုံနိုင်မှာလဲရှင်။ တကယ်တော့ ကျွန်မဟာ စိတ်ကျန်းမာရေး ဆေးရုံကို ဝင်ချည်ထွက်ချည်လုပ်နေရတဲ့ လူနာ တစ်ယောက်ပဲ မဟုတ်ပါလား။ The Housemaid by Freida Mcfadden အိမ်ဖော် သက်ပိုင် (မြန်မာဘာသာ ပြန်ဆိုသည်။) မကြာမီ။  

  ခရစ်တော် မဖွားခင်က လူကောင်းတွေ ဘယ်ရောက်သွားကြသလဲ။ (ဒန္တေ အယ်လီဂီယာရီ၏ အစ္ဆရိယရကန်ကဗျာ စကားပြေ အတွဲ ၁ နိရယဘုံမှ ကောက်နှုတ်တင်ပြပါသည်။) အီတလီစာဆို ဒန္တေ အယ်လီဂီယာရီ ‌ရေးသားတဲ့ Divine Comedy (အစ္ဆရိယရကန်) ကဗျာကြီးကို အပိုင်း ၃ ပိုင်းနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားပြီး ပထမဆုံး အပိုင်းကတော့ နိရယဘုံ (ငရဲပြည်) ပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဗတ္တိဇံ မင်္ဂလာ (နှစ်ခြင်း မင်္ဂလာ) ခံယူထားခြင်းမရှိတဲ့ ဝိညာဥ်တွေနဲ့ ဖောက်ပြားလော်လီပြီး ဆိုးသွမ်းတဲ့ ဝိညာဥ်တွေဟာ နိရယဘုံကို သွားကြတယ်လို့ ဒန္တေက ရေးဖွဲ့ထားပါတယ်။ လူဆိုး သူခိုးတွေရဲ့ ဝိညာဥ်တွေ ငရဲကျရတာဟာ အဓိပ္ပါယ်ရှိပေမဲ့ ခရစ်တော် လူ့ဇာတိမခံယူခင်က အကုသိုလ်ကင်းစွာ နေထိုင်ခဲ့ကြတဲ့ လူတွေကိုလဲ ငရဲပြည်မှာ တွေ့ကြောင်း ရေးသားထားတာမို့ ဒီအကြောင်းကို ရှင်းပြဖို့ လိုအပ်လာခဲ့ပါတယ်။ ဒန္တေရဲ့ နိရယဘုံဟာ အလွှာ ၉ ခုနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ အရာဖြစ်ပြီး ပြစ်ဒဏ်ကြီးလေလေ၊ ပိုပိုပြီး နက်ရှိုင်းသွားလေလေ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီ အလွှာ ၉ ခုထဲက ပထမဆုံး အလွှာကို လင်းဘို ငရဲလို့ ခေါ်ပါတယ်။ မြန်မာ အယူအဆ ပြိတ္တာနဲ့ နီးစပ်သလို ရှိပေမဲ့ မတူလှပါဘူး။ လင်းဘိုငရဲဟာ ဗတ္တိဇံမင်္ဂလာ ခံယူခြင်းမရှိဘဲ သေဆုံးသွားတဲ့ ဝိညာဥ်တွေကို ...

  လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၇၀၀ ကျော်တုန်းက လူတစ်ယောက် ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ သူ့ကို မတရားစွပ်စွဲပြီး နိုင်ငံကနေ နယ်နှယ်ဒဏ်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် သူ့ရဲ့ ကျန်ရှိတဲ့ ဘဝတလျှောက်လုံးမှာ မွေးရပ်မြေကို လွမ်းဆွတ်ပြီး နေခဲ့ရတယ်။ ဒါကြောင့် သူဟာ သူများနဲ့မတူဘဲ သူရောက်နေတဲ့ နယ်မှာသုံးတဲ့ ဘာသာစကားနဲ့ ကဗျာတစ်ပုဒ်ရေးသားခဲ့တယ်။ ဒီကဗျာဟာ သိပ်ကို နာမည်ကြီးသွားပြီး ဒီကဗျာကို ရေးသားတဲ့ နယ်သုံး ဘာသာစကားဟာလည်း အခုခေတ်ရဲ့ နိုင်ငံတော် ဘာသာစကားဖြစ်လာခဲ့တယ်။ ဒီလောက်ဆို ဘယ်သူလဲ ခန့်မှန်းနိုင်လောက်ပြီ ထင်ပါတယ်။ ဒန္တေ အယ်လီဂီယာရီပါ။ သူ့ရဲ့ Divine Comedy ကဗျာကြီးဟာ ဘုံ ၃ ဘုံကို လှည့်လည်သွားလာတဲ့ ခရီးစဥ်ကို ဖော်ပြထားတာဖြစ်ပြီး အီတလီနိုင်ငံ ဖလောရင့်စ်မြို့ရဲ့ နိုင်ငံအတွင်း အကြောင်းအရာတွေ အားလုံးကို အခြေပြုထားပါတယ်။ သူဟာ ကဗျာကြီးကို Comedy လို့ပဲ အမည်ပေးခဲ့တာပါ။ ၁၃ ရာစုခေတ်က Comedy ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပါယ်ဟာ ဟာသ သက်သက် မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး။ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းတဲ့ ခရီးကို ဖြတ်သန်းပြီး အဆုံးမှာ ပျော်ရွှင်စရာနဲ့ အဆုံးသတ်သွားတဲ့ စာပေမျိုးကို ရည်ညွှန်းပါတယ်။ နောက်ပိုင်း ပုံနှိပ်တဲ့အခါမှာတော့ အယ်ဒီတာက Divine ဆိုတဲ့ စကားလုံးထည့်သွင်းခဲ့ပြီး ယနေ့ခေတ်အထိ Divin...